جستجوی پیشرفته


تبلیغات

معنی لغت آر در لغت نامه دهخدا

آر

(پسوند) ـار. اداتي است که عقيب مفرد غائب از ماضي درآيد و آن را گاه بدل به اسم مصدر کند چون گفتار، کردار، رفتار، جستار، ديدار و گاه بدل بوصف فاعلي چون خواستار، خريدار، فروختار، نمودار و گاه وصف مفعولي چون گرفتار، کشتار. اين ادات بطور ندرت بکلمات ديگر نيز ملحق شود و افادهء معني فاعلي کند چون پرستار، پديدار، دوستار و کلمات خواستار و دوستار محتمل است که مخفف خواستگار و دوستدار باشد.

کلمات مشابه