جستجوی پیشرفته


تبلیغات

معنی لغت آب انداز در لغت نامه دهخدا

آب انداز

[اَ] (اِ مرکب) توقفگاه ستور ميان دو منزل، آسايش و رفع ماندگي را. || چوبي کاواک و ميان تهي کرده که چوبي ديگر در ميان آن فروبرند و بفشار آب در آن کنند و نيز بيرون افکنند. آبدزدک. و به عربي آن را زراقه (ربنجني)، ذراقه و سراقه و مضخه گويند.

کلمات مشابه