جستجوی پیشرفته


تبلیغات

معنی لغت ابوالحسن در لغت نامه دهخدا

ابوالحسن

[ اَ بُلْ حَ سَ ] (اِخ) علي بن عبيدالله، ملقب به شيخ منتجب الدين، از دودمان ابوبابويه قمي. عالم شيعي، صاحب کتاب فهرست. معاصر ابن شهرآشوب. او شاگرد شيخ ابوالفتوح رازي صاحب تفسير و ابوعلي طبرسي و بسياري از علماي اهل سنت و شيعه است. امام رافعي از مشاهير علماي شافعي شاگرد او بوده و وي را بسيار ستايش کرده است. وفات وي پس از سال 585 ه . ق. است و رافعي در سال 584 در ري صحبت او درک کرده است.

کلمات مشابه