جستجوی پیشرفته


تبلیغات

معنی لغت آتشک در لغت نامه دهخدا

آتشک

[تَ شَ] (اِ مرکب) کرمکي خرد که بشب چون چراغ تابد و آن را شب چراغ و شب چراغک و شب تاب و چراغله نيز گويند و به عربي يراعه و ولدالزنا خوانند. || برق. آدرخش. || آبلهء فرنگ. نار افرنجيه. ارمني دانه. کوفت. سيفيليس. آتشک فرنگ.

کلمات مشابه