جستجوی پیشرفته


تبلیغات

معنی لغت ابوالجارود در لغت نامه دهخدا

ابوالجارود

[ اَ بُلْ ] (اِخ) کنيت زيادبن ابي زياد خراساني. امام طائفهء جاروديه، از غُلات زيديه که متجاهر به سبّ شيخين بوده است و لقب او سُرحوب است. ابن النديم او را مکني به ابوالنجم و نامش را زيادبن المنذر العبدي ميگويد. و معاصر بوده است با جعفربن محمد بن علي عليه السلام. و در جاي ديگر گويد او تفسيري از قرآن از امام محمد باقر عليه السلام روايت کرده است. و خوارزمي در مفاتيح العلوم نام او را زيادبن ابي زياد يا ابي زياده آورده است.

کلمات مشابه