جستجوی پیشرفته


تبلیغات

معنی لغت ابوالبیداء رباحی در لغت نامه دهخدا

ابوالبیداء رباحی

[ اَ بُلْ بَ ءِ رَ ] (اِخ)نام يکي از فصحاي عرب. و ابومالک عمروبن کرکره ربيب او بود. و نام ابوالبيداء اسعدبن عصمه است و او در بصره معلميِ کُتّاب کردي و مزد ستدي و در تمام عمر همين شغل مي ورزيد و شعر نيز مي گفت. (ابن النديم).

کلمات مشابه