جستجوی پیشرفته


تبلیغات

معنی لغت ابواسحاق عراقی در لغت نامه دهخدا

ابواسحاق عراقی

[اَ اِ قِ عِ] (اِخ)ابراهيم بن منصوربن المسلم الفقيه الشافعي المصري، معروف بعراقي. خطيب جامع مصر، فقيهي فاضل. او راست: شرح کتاب مهذب تصنيف شيخ ابواسحاق شيرازي در ده جزو و آن شرحي جيد و نيکوست. وي از اهل عراق نيست لکن به بغداد سفر کرده و مدتي بدانجا بوده و از اينرو بعراقي مشهور شده است. او در بغداد نزد ابي بکر محمد بن حسين ارموي و ابي الحسن محمد بن مبارک بن خل بغدادي و در شهر خود نزد قاضي ابوالمعالي مجلي بن جميع فقه آموخت. در بغداد او را ابواسحاق مصري مي گفتند و چون به مصر بازگشت او را عراقي گفتند. ولادت او به مصر به سال 510 ه . ق. و وفات در سنهء 596 در مصر و مدفن او به دامنهء المقطم است.

کلمات مشابه