جستجوی پیشرفته


تبلیغات

معنی لغت ابن هود در لغت نامه دهخدا

ابن هود

[اِ نُ] (اِخ) ابوعلي حسن بن عضدالدوله. از اميرزادگان بني هود اسپانيا. مولد او مرسيه به سال 624 ه . ق. وي در علوم فلسفي و ادبي و تصوف بارع بود و ميان تصوف و فلسفه جمع کرد چنانکه ابن رشد بين حکمت و شرع. عاقبت بمشرق شد و پس از اداي فريضهء حج در حجاز و يمن و شام بنوبت روز ميگذاشت تا697 به دمشق درگذشت.

کلمات مشابه