جستجوی پیشرفته


تبلیغات

معنی لغت ابن هبیره در لغت نامه دهخدا

ابن هبیره

[اِ نُ هُ بَ رَ] (اِخ) ابوخالد يزيد فرزند ابوالمثني عمر بن هبيرهء فزاري. از دست وليدبن يزيد فرمانداري قنسرين داشت و از طرف مروان بن محمد والي و مأمور جنگ خوارج شد و در رمضان 129 ه . ق. بشهر کوفه درآمد و هم شهر واسط را بگرفت و پس از دستگير کردن ضحاک بن قيس رئيس خوارج بر عراق مستولي گشت و در جنگي که با قحطبه بن شبيب فرمانده عباسي داد بهزيمت شد و در شهر واسط محصور جيش حسن بن قحطبه گرديد و ابوجعفر منصور بتن خويش بمدد حسن شتافت و ابن هبيره مجبور به تسليم گشت و عباسيان با اينکه او را زنهار داده بودند بکشتند. مولد او به سال 87 و وفات در 132 بوده است. قصر ابن هبيره (خسروساد) بکوفه منسوب بدوست.

کلمات مشابه