جستجوی پیشرفته


تبلیغات

معنی لغت ابن هباریه در لغت نامه دهخدا

ابن هباریه

[اِ نُ هَبْ با ري يَ] (اِخ)شريف، ابويعلي محمد بن محمد بن صالح هاشمي عباسي. شاعري عرب، ملازم خدمت خواجه نظام الملک. مدتي در اصفهان اقامت گزيد و سپس به کرمان هجرت کرد و بدانجا درگذشت. گذشته از ديوان بزرگ او، کليله و دمنه را به عربي نظم کرده و نام آن نتائج الفطنه نهاده و ارجوزه اي موسوم به الصادع و الباغم در دوهزار بيت مانند کليله حکايت از زبان حيوانات صدقه بن منصوربن دبيس صاحب حله کرده است. وفات او به سال 504 ه . ق. بوده است.

کلمات مشابه