جستجوی پیشرفته


تبلیغات

معنی لغت ابن وهب در لغت نامه دهخدا

ابن وهب

[اِ نُ وَ هَ] (اِخ) ابومحمد عبدالله بن وهب بن مسلم. از غير نژاد عرب و يکي از بزرگترين شاگردان مالک بن انس. مولد او به مصر در سال 124 ه . ق. در 148 نزد مالک رفت و تا وفات او با وي بود و پس از آن به مصر شد و خليفه او را بقضاي مصر خواند و او امتناع کرد. در سال 197 درگذشت.

کلمات مشابه