جستجوی پیشرفته


تبلیغات

معنی لغت ابن میاده در لغت نامه دهخدا

ابن میاده

[اِ نُ مَيْ يا دَ] (اِخ) ابوشرحبيل رماح بن ابرد. از شعراء مخضرمي است (مخضرمي دولتين). شاعري از عرب در اواخر دولت بني اميه و اوائل بني العباس. مادح اکابر هر دو دولت. او را بدختري مسماه به ام حجدر عشق بود و پدر، دختر را بمردي شامي بزني داد و ابن مياده را در هجر اين دختر اشعاري است.

کلمات مشابه