جستجوی پیشرفته


تبلیغات

معنی لغت ابن مقسم در لغت نامه دهخدا

ابن مقسم

[اِ نُ مُ قَسْ سِ] (اِخ) ابوبکر محمد بن الحسن بن مقسم بن يعقوب عطار. يکي از قراء مدينه السلام. عالم به لغت و شعر و از ثعلب و ابومسلم گچي سماع داشته. وفات او به سال 362 ه . ق. است. از اوست: کتاب الانوار در علم قرآن. کتاب المدخل الي علم الشعر. کتاب احتجاج القراءات. کتاب في النحو. کتاب المقصور و الممدود. کتاب المذکر و المؤنث. کتاب مجالس ثعلب. (از ابن النديم). و براي نام ساير کتب او رجوع به فهرست ابن النديم و روضات شود. و صاحب روضات گويد او از ابي مسلم کجي و ثعلب روايت دارد و مولد او به سال 265 و وفات وي در 355 ه . ق. بوده است.

کلمات مشابه