جستجوی پیشرفته


تبلیغات

معنی لغت ابن معلم در لغت نامه دهخدا

ابن معلم

[اِ نُ مُ عَلْ لِ] (اِخ) ابوالغنايم محمد بن علي بن فارس واسطي هرثي، ملقب به نجم الدين. شاعر عرب. اشعار او بلطف و رقت معروف است و بيشتر در عشق و غزل مي سروده و چون غالباً اندوهناک و حزين است در مجالس سماع صوفيه خوانده ميشد و وعاظ به آن استشهاد ميکردند. او با ابن تعاويذي معاصر است. ابن معلم در هُرث، ده فرسخي واسط، مسقط الرأس خويش، به سال 592 ه .ق . درگذشته است. مولد او در سنهء 501 بوده است.

کلمات مشابه