جستجوی پیشرفته


تبلیغات

معنی لغت ابن معتوق در لغت نامه دهخدا

ابن معتوق

[اِ نُ مَ] (اِخ) شهاب الدين موسوي، از مردم خوزستان. او به زبان عرب شعر ميگفت و در قرن يازدهم هجري در صحبت سيد عليخان ميزيست و مدح او ميکرد و با آنکه در تشيع غلو داشت و اشعار وي مشتمل بر تولّي و تبرّاي بسيار است ليکن بسبب جزالت لفظ و رقت معني و بلاغت عبارت و حسن استعارت و تشبيه در اکثر ممالک عربي مشهور و ديوانش مکرر در مصر و ديگر کشورها به طبع رسيده است. ولادت وي به سال 1025 ه .ق . بوده است.

کلمات مشابه