جستجوی پیشرفته


تبلیغات

معنی لغت ابن مضاء در لغت نامه دهخدا

ابن مضاء

[اِ نُ مَ] (اِخ) ابوالعباس احمدبن عبدالرحمن بن محمد بن سعيدبن حريث بن عاصم لخمي، ملقب به قاضي الجماعه. مولد او بقرطبه به سال 513 ه .ق . او در بسياري از علوم زمان مانند اصول و کلام و طب و حساب و هندسه و حديث و نحو بصيرت داشت و در نظم و نثر بارع بود. چندي قضاي فاس و جز آن راند. و در 592 باشبيليه درگذشت.

کلمات مشابه