جستجوی پیشرفته


تبلیغات

معنی لغت ابن مستوفی در لغت نامه دهخدا

ابن مستوفی

[اِ نُ مُ تَ] (اِخ) شرف الدين ابوالبرکات مبارک بن احمد اربلي. مورخ، اديب و شاعر. مولد او به اربل و همانجا پرورش يافت و ملک معظم مظفرالدين فرماندار اربل او را وزارت خويش داد (629 ه .ق .). پس از وفات او آنگاه که مستنصر خليفه اربل را بتصرف آورد انزوا گزيد. و وقتي که مغولان اربل را فتح کردند (634) او بموصل هجرت کرد و تا آخر عمر بدانجا ببود. او راست: کتابي در تاريخ اربل در چهار مجلد و خود ديواني داشته و نيز ديوان متنبي و ابوتمام را در ده جلد شرح کرده است. و صاحب روضات گويد کتاب نصيحه الملوک غزالي را وي از فارسي به عربي ترجمه کرده است. مولد او به سال 564 و وفات در 637 بوده است.

کلمات مشابه