جستجوی پیشرفته


تبلیغات

معنی لغت ابن ماکولا در لغت نامه دهخدا

ابن ماکولا

[اِ نُ] (اِخ) ابوالقاسم هبه اللهبن علي بن جعفر عجلي. مولد او به سال 365 ه .ق . و در سال 423 جلال الدولهء بويهي او را بوزارت خويش برگزيد و پس از چندي معزول کرد و بار ديگر بدين مقام رسيد و آنگاه که جلال الدوله بکرخ ميگريخت (به سال 424) ابن ماکولا با او بود و سپس جلال الدوله او را عزل کرد و باز در 425 اين منصب بدو گذاشت و پس از چند روز معزول گرديد و در 426 بار ديگر اين مقام يافت و دو ماه و هشت روز وزير بود و سپس سپاهيانْ او را خلع کردند و ابوسعد محمد بن حسين بن عبدالرحيم را بوزارت برداشتند. عاقبت به دست قرواش بن مقلد عقيلي در هيت محبوس گرديد و در 430 به زندان درگذشت.

کلمات مشابه