جستجوی پیشرفته


تبلیغات

معنی لغت ابن ماکولا در لغت نامه دهخدا

ابن ماکولا

[اِ نُ] (اِخ) ابونصر علي بن هبه اللهبن علي بن جعفربن علکان، از نسل ابودلف قاسم بن عيسي عجلي. اصل او از جرفادقان يکي از اعمال اصفهان است. پدر او ابوالقاسم هبه الله وزارت امام قائم بامرالله داشت و عمّ او ابوعبدالله حسن بن علي قاضي بغداد بود. علي حديث بسيار شنود و مصنفات نافعه داشت و از مشايخ عراق و شام و غير آنها فوائد کثيره گرفت. او يکي از فضلاء مشهور است و تتبع الفاظ مشتبهه در اسماء اعلام کرده و از اين اسماء عدهء کثيري گرد آورده است. او را ذيلي بر کتاب الموتنف تکمله المختلف خطيب هست موسوم به کتاب الاکمال، و آن مشتمل فوائد جَمّه و معتمدعليه محدثين و ارباب اين فن ميباشد. و ابن نقطه محمد بن عبدالغني را بر اکمال ذيلي است. و اگر از ابونصر علي جز اين کتاب به دست نبود براي درک مقام علمي و کثرت ضبط و اتقان او محتاج بگواه ديگر نبوديم. ولادت ابونصر در عکبرا به سال 421 ه .ق . بوده و غلامان او وي را بجرجان در چهارصد و هفتاد واند بکشتند. ابوالفرج بن الجوزي در کتاب خود موسوم به المنتظم قتل او را به سال 475 گفته است و بعضي 486 و برخي 479 و بروايتي 486 در خراسان و بقولي باهواز نوشته اند، و حميدي گويد در جرجان براه خراسان غلامان ترک او را بکشتند و مال او را تاراج کرده و بگريختند. (نقل باختصار از ابن خلکان).

کلمات مشابه