جستجوی پیشرفته


تبلیغات

معنی لغت ابن ماجه در لغت نامه دهخدا

ابن ماجه

[اِ نُ جَ] (اِخ) ابوعبدالله محمد بن يزيد ماجهء قزويني ربعي بالولاء. از کبار ائمهء محدثين، صاحب يکي از صحاح سته و آن کتاب به نام سنن ابن ماجه معروف است. مولد او به سال 209 ه .ق . در قزوين. او بغداد و بصره و کوفه و شام و مکه و مصر و ري را سياحت کرد و از مشاهير محدثين عصر حديث شنود. وي را در تفسير و تاريخ يدي طولي بود و علاوه بر سنن، او را تفسيري است و نيز کتابي در تاريخ در نهايت نفاست و نيز تاريخ قزوين. وفات او در سال 273 بوده است.

کلمات مشابه