جستجوی پیشرفته


تبلیغات

معنی لغت ابن لهیعه در لغت نامه دهخدا

ابن لهیعه

[اِ نُ لَ عَ] (اِخ) ابوعبدالرحمن عبدالله بن لهيعه حضرمي. محدث. در دولت عباسي به سال 155 ه .ق . بمقام قضاي مصر منصوب شد و در سنهء 174 درگذشت. و گويند او نخستين قاضي باشد که بتن خويش به استهلال رمضان شد و ديگر قضاه تقليد او کردند. و او را در روايت تضعيف کنند.

کلمات مشابه