جستجوی پیشرفته


تبلیغات

معنی لغت ابن فورک در لغت نامه دهخدا

ابن فورک

[اِ نُ رَ] (اِخ) ابوبکر محمد بن حسن بن فورک، ملقب به استاد، از مردم اصفهان. اديب نحوي و متکلم. بنابه درخواست مردم نيشابور بدان شهر شد و در آنجا او را مدرسه و خانه اي کردند، گذشته از افادات علمي نزديک صد کتاب در علوم مختلفه نگاشت و سفري به مجادلهء کراميه بغزنه رفت و در بازگشت از غزنه در راه مسموم شد. قبر او به حيره از محلات قديم نشابور است. وفات او به سال 406 ه .ق . بوده است.

کلمات مشابه