جستجوی پیشرفته


تبلیغات

معنی لغت ابن عیینه در لغت نامه دهخدا

ابن عیینه

[اِ نُ عُ يَيْ نَ] (اِخ) ابومحمد سفيان هلالي (107-198 ه .ق .). تابعي. سخنان حکيمانه در جمله هاي کوتاه، از او معروف است. در کوفه متولد شده و در مکه اقامت گزيده و همانجا درگذشته است. سفيان نُه برادر داشته که چهار برادر او نيز محدث بوده اند: محمد، ابراهيم، آدم و عمران وليکن مشهور باين کنيت همان سفيان است. و ابن النديم گويد ابن عيينه راست: کتاب جوابات القرآن و ظاهراً مراد همين ابومحمد سفيان باشد.

کلمات مشابه