جستجوی پیشرفته


تبلیغات

معنی لغت ابن عمید در لغت نامه دهخدا

ابن عمید

[اِ نُ عَ] (اِخ) ابوالفتح علي بن محمد بن العميد. مولد او به سال 307 ه .ق . او در جنگ با حسنويه در رکاب پدر بود و چون ابوالفضل درگذشت با حسنويه صلح کرده به ري بازگشت و منصب پدر بدو مفوض شد و تا 366 (سال وفات رکن الدوله) وزارت پسر او مؤيدالدوله داشت، لکن عضدالدوله برادر مؤيدالدوله که با ابن عميد دشمني ديرينه بود او را بشورانيدن جيش بر صاحب بن عباد رازدار مؤيدالدوله متهم و برادر را بحبس و مصادرهء ابن عميد برانگيخت. و او به سال 366 در حبس درگذشت.

کلمات مشابه