جستجوی پیشرفته


تبلیغات

معنی لغت آتسز در لغت نامه دهخدا

آتسز

[سِ] (اِخ) اَتْسِز. نام سومين فرمانرواي سلسلهء خوارزم شاهي است که از حدود 470 تا حدود 628 ه . ق. امارت داشته اند. آتسز پسر محمد بن انوشتکين و نخستين کسي است که در فرمانروايي خوارزم علم استقلال برافراشت. انوشتکين و پسرش محمد از جانب سلجوقيان حکومت خوارزم داشتند. آتسز نيز در سال 521 آنگاه که پدرش محمد درگذشت بفرمان سنجر پسر ملکشاه جانشين پدر گرديد. ليکن پس از چندي دعوي استقلال کرد و ميان او و سنجر چند نوبت جنگ افتاد و در سال 533 مغلوب سنجر گرديد. سه سال بعد (536) کار سنجر بسبب شکست عظيمي که از ترکان يافت روي بضعف نهاد و آتسز اين فرصت را از دست نداده بار ديگر سر بطغيان برآورد و بحدود مرو و خراسان تاختن برد و عاقبت در سال 538 با سنجر آشتي کرد و فرمانروايي خوارزم او را مسلم گرديد. آتسز پادشاهي دانش دوست و ادب پرور بود و در دربار او عده اي از علما و ادبا مجتمع بودند و ازجمله رشيد وطواط است که سالها نديم و مداح او بود و کتاب حدائق السحر را به نام او پرداخته است. آتسز مدت سي سال در ابتدا بنيابت و سپس به استقلال فرمانروايي کرد و در سال 551 درگذشت.

کلمات مشابه