جستجوی پیشرفته


تبلیغات

معنی لغت ابن عطاءالله در لغت نامه دهخدا

ابن عطاءالله

[اِ نُ عَ ئِلْ لاه] (اِخ)تاج الدين ابوالفضل احمدبن محمد اسکندري شاذلي صوفي. او راست: کتاب الحکم العطائيه. کتاب تاج العروس و قمع النفوس. کتاب لطائف المنن. و ابن عطاءالله خصم الدّ ابن تيميهء معروف است. وفات او به سال 709 ه .ق . بوده است.

کلمات مشابه