جستجوی پیشرفته


تبلیغات

معنی لغت ابن عامر در لغت نامه دهخدا

ابن عامر

[اِ نُ مِ] (اِخ) مکني به ابوعمران عبدالله بن عامر يحصبي، از مردم دمشق. وفات 118 ه .ق . يکي از قراء سبعه. گويند قرآن را از عثمان بن عفان فراگرفت. و بصحبت گروهي از صحابهء رسول صلوات اللهعليه رسيد. او از طبقهء اولي تابعين است و از جماعتي از صحابه روايت کند، از جمله واثله بن اسقع و فضاله بن عبيد و معاويه بن ابي سفيان. او راست: کتاب مقطوع القرآن و موصوله. و کتاب اختلاف مصاحف الشام و الحجاز و العراق. (ابن النديم).

کلمات مشابه