جستجوی پیشرفته


تبلیغات

معنی لغت ابن عاصم در لغت نامه دهخدا

ابن عاصم

[اِ نُ صِ] (اِخ) ابوطالب مفضل بن سلمه بن عاصم لغوي، بمذهب کوفيين. ازجملهء فتح بن خاقان بمائهء سيم هجري. او ابن الاعرابي و ديگر علماي فن را ديده و استدراکي بر کتاب العين خليل نوشته است. و از اوست: کتاب البارع در علم لغت. کتاب ضياءالقلوب في معاني القرآن و غريبه و مشکله. کتاب معاني القرآن مفسر. کتاب الاشتقاق. کتاب الفاخر فيما يلحن فيه العامه. کتاب الرد علي الخليل و اصلاح ما في کتاب العين من الغلط و المحال و التصحيف. کتاب العطر و اجناسه. و نيز او ديوان زياده بن زيد الصمه القشيري را گرد کرده است. پدر ابوطالب، ابومحمد سلمه بن عاصم نيز از ادباء نحويين و شاگرد فَرّاء معروف است.

کلمات مشابه