جستجوی پیشرفته


تبلیغات

معنی لغت ابن طباطبا در لغت نامه دهخدا

ابن طباطبا

[اِ نُ طَ طَ] (اِخ) احمدبن محمد بن اسماعيل بن ابراهيم مصري علوي. شاعر و اديب. نقيب علويين به مصر، و طباطبا لقب ابراهيم جد اوست. وفات 345 ه .ق . || ديگري از اين خاندان نيز در مصر شهرت يافت و به ابن طباطبا معروف است و هو ابومحمد عبدالله بن احمدبن علي بن حسن بن ابراهيم، او مردي پاک طينت و کريم و فاضل و توانگر بوده و سخا و بذلي کثير داشته و او را با کافور اخشيدي در امر لوزينه و رغيف قصه اي است. مرگ او به بيماريي بود که اطباي آن زمان چنان مرضي نشناخته و در کتب سابقين نديده بودند. در گلوي او بُثْره اي پديد آمد با خارش و هيچ دوائي آنرا سود نداد و بدان بيماري درگذشت. (286-348).

کلمات مشابه