جستجوی پیشرفته


تبلیغات

معنی لغت ابن صدقه در لغت نامه دهخدا

ابن صدقه

[اِ نُ صَ دَ قَ] (اِخ) کنيت سه تن از وزراي خلفاي عباسي: 1 - جلال الدين عميدالدوله ابوعلي حسن بن علي. او به سال 513 ه .ق . از دست مسترشد عباسي وزارت يافت و در 514 مغضوب و معزول گشت و خليفه امر غارت خانهء او داد. و بار ديگر او بوزارت رسيده است و در جنگ با طغرل خدمات بسيار کرده و تدبيرها انديشيده تا طغرل را از عراق برانده است. وفات 522. 2 - جلال الدين ابوالرضا محمد برادرزادهء حسن سابق الذکر. او به سال 522 وزارت راشد يافت، آنگاه که خليفه ارادهء بازداشت و حبس عده اي از درباريان خويش کرد ابوالرضا بموصل گريخت و پس از عزل راشد بار ديگر به مناصب عاليه نائل گشت. 3 - مؤتمن الدوله ابوالقاسم علي، وزير مقتفي. مردي پرهيزکار لکن از اصول و قواعد سياست و وزارت دور و بيخبر بود.

کلمات مشابه