جستجوی پیشرفته


تبلیغات

معنی لغت ابن شهاب در لغت نامه دهخدا

ابن شهاب

[اِ نُ شَ / شِ] (اِخ) ابوالطيب ابراهيم بن محمد بن الشهاب. متکلم معتزلي، شاگرد بلخي و خياط و غير آن دو. وفات او بعد از 350 ه .ق . است در سن پيري. و او راست: کتاب مجالس الفقهاء و مناظراتهم قرب چهارصد ورقه. (ابن النديم).

کلمات مشابه