جستجوی پیشرفته


تبلیغات

معنی لغت ابن شحنه در لغت نامه دهخدا

ابن شحنه

[اِ نُ شَ نَ] (اِخ) ابوالوليد محمد بن محمد بن محمودبن شحنه زين الدين حلبي (749-815 ه .ق .). قاضي حنفيه بحلب. در چند فن بنظم و نثر تأليفات دارد از آن جمله: روضه المناظر في علم اخبار الاوائل و الاواخر که به سال 806 ختم ميشود و در حاشيهء مسعودي به طبع رسيده . ارجوزهء بيانيه و آن در کتابخانه هاي اروپا موجود است. ارجوزه اي در سيرت رسول در 99 بيت و نسخه اي از آن به برلين باشد.

کلمات مشابه