جستجوی پیشرفته


تبلیغات

معنی لغت آباده در لغت نامه دهخدا

آباده

[دَ] (اِخ) سه محل است در فارس. يکي شهرستان آباده که مشتمل بر هفت بخش يا بلوک است. آبادهء اقليد، مرغاب، مرودشت، مايين، رامجرد، بيضاء و ايرج. ديگر مرکز آبادهء اقليد و آن شهرکي است در راه اصفهان و شيراز ميان جنّت آباد و خان درويش، فاصلهء آن تا تهران 617700 گز و تا شيراز 44 فرسخ است. پستخانه و تلگرافخانه دارد، جمعيت آن 5000 تن و منبت کاري و گيوهء آن بخوبي معروف است. ديگر مرکز آبادهء طشک و آن قصبه اي است در مشرق شيراز بفاصلهء 23 فرسخ و داراي 250 خانوار.

کلمات مشابه