جستجوی پیشرفته


تبلیغات

معنی لغت آبادکرد در لغت نامه دهخدا

آبادکرد

[کَ / کِ] (ن مف مرکب) بناکرده. معموره. آبادکرده. ساخته :
اين نهال نشانده را مشکن
مکن آبادکرد خويش خراب.مسعودسعد.

کلمات مشابه