جستجوی پیشرفته


تبلیغات

معنی لغت آباد در لغت نامه دهخدا

آباد

(اِخ) نام شهري کوچک بر ساحل يمين نهر ناري در بلوچستان. || نام قصبهء کوچکي در سند يعني در شمال غربي هندوستان. || نام ناحيتي در ناحيهء سبلان کوه نزديک ارجاق و پيشکين. (نزهه القلوب).

کلمات مشابه