جستجوی پیشرفته


تبلیغات

معنی لغت آبکانه در لغت نامه دهخدا

آبکانه

[نَ / نِ] (ص، اِ) بچهء آدمي يا حيوان که سقط شود. جِهض. جهيض. مجهض. مليص. زليق. مليط. مُملص. آفکانه. افکانه. فکانه. آپکانه. بچهء از بار رفته.
- آبکانه کردن؛ سقط کردن.

کلمات مشابه