جستجوی پیشرفته


تبلیغات

معنی لغت آب راهه در لغت نامه دهخدا

آب راهه

[هَ / هِ] (اِ مرکب) هر جا که آب در آن گذرد از رود و جوي و مسيل و مانند آن. گذرگاه سيل. (فرهنگستان زمين شناسي) :
خاک خور، گو پس از اين روح طبيعي تا من
آب راهه ش ز گذرگاه جگر بربندم.
سيف اسفرنگ.
|| راه آب. مجري. آوره. آب راه. فرخور. || نهري يا رودي که در نهر يا رود ديگر ريزد. رافد. رافده.

کلمات مشابه