جستجوی پیشرفته


تبلیغات

معنی لغت ابومطیع در لغت نامه دهخدا

ابومطیع

[اَ مُ] (اِخ) بلخي. يکي از شاگردان ابوحنيفه نعمان بن ثابت المرزبان الکوفي الفارسي است. او شانزده سال قضاي بلخ راند و به سال 199 ه . ق. در هشتادوچهارسالگي درگذشت.

کلمات مشابه