جستجوی پیشرفته


تبلیغات

معنی لغت ابولیث در لغت نامه دهخدا

ابولیث

[اَ لَ] (اِخ) نصربن محمد بن ابراهيم. فقيه حنفي و مفسر. ملقب به امام الهدي. از مردم سمرقند. او راست: النوازل در فقه. خزانه الفقه. تنبيه الغافلين. بستان العارفين در آداب و اخلاق. مختلف الروايه. مختلفان في فروع الحنفيه. کتاب تفسير. کتاب حصرالمسائل. و شرح جامع الصغير محمد بن حسن شيباني و شرح جامع الکبير او. وفات او را صاحب کشف الظنون در مواضع مختلفه 373، 375، 382 و هم 383 ه . ق. گفته است.

کلمات مشابه