جستجوی پیشرفته


تبلیغات

معنی لغت ابوقتاده در لغت نامه دهخدا

ابوقتاده

[اَ قَ دَ] (اِخ) حارث (يا نعمان يا عمرو)بن الربعي بن بلامه الانصاري ملقب بفارس رسول الله. صحابي است. او غزوهء اُحد و مشاهد بعد آنرا دريافت و برخي گفته اند او بدري است. و پس از رحلت رسول صلوات الله عليه بخدمت علي عليه السلام پيوست و در جنگ جمل و هم صفين حضور داشت. وفات او به سال 54 ه . ق. بمدينه يا به کوفه بود و برخي به سال 40 گفته اند و قول اول اصح است. رجوع به حبيب السير چ طهران ج 1 ص 155 و 177 و 239 شود.

کلمات مشابه