جستجوی پیشرفته


تبلیغات

معنی لغت آریائیان در لغت نامه دهخدا

آریائیان

(اِخ) اين نام تقريباً به مجموع سپيدپوستان آسيا و اروپا اطلاق مي شود. مؤلفين قديم از آن نام برده و هرودوتس و بطلميوس چند قوم را به نام آريائي ذکر کرده اند. تحقيقات عميقه در پيرامون اين کلمه در اين اواخر آغاز شده و اختلافات بسياري بميان آمده است. در اواخر مائهء قبل شناسائي دو شعبهء زبان آسيائي يعني سانسکريت و اوستائي آغاز شد، علما بشباهت تام زبان سانسکريت با زبانهاي يوناني و لاتيني و کلتي و آلماني پي بردند و اين شباهت معلوم کرد که کليهء السنهء مزبوره را اصلي مشترک است و نيز خويشي و قرابت زبان اوستائي و سانسکريت بتحقيق پيوست و امروز بوجود اين خانوادهء لغوي محققين همداستانند و آن را بنام سانسکريتي هند و اروپائي، هند و جرماني و آريائي مي نامند. اين زبان شامل هفت گروه مغربي است: يوناني، ايطاليائي، کلتي، تتني، سقلابي، ليتواني، چک و آلباني. و دو گروه زبان آسيائي: 1- گروه هندي، مشتمل چهارده لهجه مشتق از سانسکريت، 2- گروه ايراني مشتق از اوستائي مشتمل فارسي، افغاني، بلوچي، کردي، آسي و ارمني. در ميان لهجه هاي معمول اروپا تنها لهجهء باسک و فنلاندي و مجار و ترک از خانوادهء آريائي مستثني و برکنار است و بعض از علما از اشتراک اين ملل در زبان وحدت نژاد را نيز دعوي کرده اند.

کلمات مشابه