جستجوی پیشرفته


تبلیغات

معنی لغت آرون در لغت نامه دهخدا

آرون

(اِ) صفت نيک. خصلت حميده. خوي خوش :
به آرون او نيست در بوم و رست
جهان را به آرون و آذين بست (کذا).
عنصري(1).
(1) - ن ل :
به آرون او نيست در بوم و دشت
جهان را به آرون و آذين بجست.

کلمات مشابه