جستجوی پیشرفته


تبلیغات

معنی لغت آردن در لغت نامه دهخدا

آردن

[دَ] (اِ) ظرفي چون طبقي با سوراخهاي بسيار که طباخان و حلوائيان بر سر ديگ نهند و روغن و شيره و ترشي و غير آن بدان پالايند. آبکش. پالاون. پالونه. ترشي پالا. ماشو. ماشوب. سماق پالا. اَردَن. پالوانه. زازل. || کفگير. || (اِخ) نام ولايتي. (برهان قاطع).

کلمات مشابه